Hoesten is een reflexmatige beweging waarmee de luchtwegen zichzelf schoonhouden. Om te kunnen hoesten, wordt in een reflexbeweging eerst de bovenzijde van de keel en de stemspleet gesloten, waarna in de longen druk wordt ontwikkeld door het aanspannen van het middenrif en de spieren van de borstkas; vervolgens wordt de keel plotseling geopend, waarop de onder druk staande lucht met kracht ontsnapt. De langs de stembanden wervelende lucht zorgt voor het hoestgeluid.
Met name hoesten is een verschijnsel dat een belangrijke aanwijzing kan betekenen voor een al dan niet ernstige onderliggende ziekte. Onderscheid moet worden gemaakt tussen hoest waarbij slijm (sputum) wordt opgehoest, en droge prikkelhoest. De kleur van het slijm is van belang: wit slijm wijst op prikkeling van de luchtwegen door bijvoorbeeld een verkoudheid, geelgroen slijm op een bacteriële ontsteking als bronchitis, en bloed in het slijm kan soms een teken zijn van een ernstiger aandoening zoals bronchiëctasieën, tuberculose of longkanker, maar dat is lang niet altijd het geval.
Een a twee dagen nadat men verkouden is geworden, krijgt men vaak een vol gevoel in de borst. Het gevoel ‘dat het vast zit op de borst’ wordt minder wanneer men maar eenmaal slijm gaat ophoesten, wanneer de verkoudheid ‘los komt’. Het opgehoeste sputum is meestal grijs of geelachtig van kleur. Men spreekt dan van een acute bronchitis, en die hoort binnen een week over te zijn.

Of men met het hoesten naar de dokter moet gaan, is afhankelijk van de last die men ervan heeft en van de duur ervan. Zo kan men bijvoorbeeld erg veel hinder ondervinden van nachtelijke prikkelhoest. Een hardnekkige hoest die langer dan enkele weken blijft bestaan, moet voor rokers boven de veertig een aanleiding zijn voor een doktersbezoek, zeker als er bloed bij het sputum zit. Dit laatste kan iets onschuldigs blijken, maar de kans op longkanker, longtuberculose, longembolie en bepaalde hartaandoeningen is aanwezig. Het bloed komt uit kleine vaatjes, die door het ziekteproces beschadigd zijn. Het opgeven van bloederig sputum komt ook voor bij sommige infecties, zoals chronische bronchitis en longontsteking.
Er bestaan zeer veel middelen tegen het hoesten. Ze zijn grofweg in drie groepen in te delen. Ten eerste de middelen die de slijmproduktie bevorderen of het slijm dunner maken, zodat het makkelijker opgehoest kan worden. Ten tweede de middelen die de keel verzachten zonder de hoest echt te doen afnemen, zoals drop. In een van deze twee groepen vallen de meeste middelen die bij de drogist verkrijgbaar zijn. Ten derde zijn er middelen die de hoestprikkel onderdrukken, vooral van nut bij prikkelhoest; een voorbeeld hiervan is codeïne. Er bestaat geen enkel middel dat het hoesten echt verhelpt, alle middelen zijn hooguit verlichtend. Veel water drinken is overigens een goedkope en vaak goed werkende methode. Hoesten is een essentieel verdedigingsmechanisme tegen besmetting en infectie.
Men moet het hoesten dan ook pas tegengaan wanneer ze de normale dagelijkse activiteiten ernstig belemmert of wanneer men er ‘s nachts niet meer door kan slapen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>